De symbolen van Lourdes

De rots

De rots aanraken is God omarmen, Hij die zo sterk als een rots is. In de geschiedenis hebben grotten altijd gediend als natuurlijke schuilplaats en tekende zij ook de verbeelding van de mensen. Hier bij Massabielle, zoals in Betlehem en het graf van Getsemane, heeft de rots van de Grot het bovennatuurlijke beschutting gegeven. Zonder ooit te hebben gestudeerd wist Bernadette het instinctief. “Het was mijn hemel” zei ze over deze Grot. Staat u voor deze rotsmassa, dan ben je ook uitgenodigd om binnen te gaan; kijk hoe de rots is gepolijst door het strelen van miljarden handen. Neem in het voorbijgaan ook de tijd om links achteraan naar de onuitputtelijke bron te kijken.

Het licht

In de buurt van de Grot branden sinds 19 februari 1858 onophoudelijk miljoenen kaarsen. Op die dag kwam Grot bij de Grot aan met een gezegende aars in de hand, die heel de tijd van de verschijning brandend in de hand houdt. Vooraleer te vertrekken vroeg de Maagd Maria om haar kaars brandend achter te laten bij de Grot. Sindsdien branden de kaarsen van de pelgrims dag en nacht. Jaarlijks branden 450 ton kaarsen voor u en voor hen die niet konden komen. Trouwens, het symbool van het licht is alomtegenwoordig in de Heilige Schrift. De pelgrims en bezoekers aan Lourdes die met de kaars in processie opstappen, drukken de hoop uit.

Het water

“Ga drinken aan de bron en was u er”, vroeg de Maagd Maria aan Bernadette op 25 februari 1858. Het water van de bron is geen wijwater. Het is doodgewoon water. Zij heeft geen enkele genezende kracht of bijzondere eigenschap. De populariteit van het water van Lourdes komt door de wonderen.  De genezen personen hebben er van gedronken,, er zich laten in onderdompelen of er zich mee ingewreven. Bernadette Soubirous heeft zelf gezegd: “Men neemt het water als een medicament…Men moet geloof hebben, men moet bidden: dit water heeft geen enkele waarde zonder het geloof!” Het water van Lourdes is het symboll van een ander water: het water van het doopsel.

De menigtes

Al meer dan 160 jaar zijn de menigtes op de afspraak, komend uit alle continenten. Bij de eerste verschijning was Bernadette alleen vergezeld van haar zus Toinette en een vriendinnetje, Jeanne Abadie. In enkele weken tijd genoot Lourdes de reputatie “stad van de wonderen” te zijn. Honderden, later duizenden kwamen toegestroomd uit de grote omgeving. Na de officiële erkenning van de verschijningen door de Kerk, in 1862, werden de eerste lokale bedevaarten georganiseerd. De uitstraling van Lourdes kreeg een internationale dimensie in de eerste jaren van de 20e eeuw. Maar het is na de Tweede Wereldoorlog dat de statistieken in een fase van sterke stijging traden… Van april tot oktober wordt er elke woensdag en zondag een internationale Mis gevierd in de H. Pius X-basiliek. Er zijn in het Heiligdom ook internationale missen voor de jongeren tijdens de maanden juli en augustus.

De zieke mensen en hun helpers

Wat de gewone bezoeker altijd treft, is de aanwezigheid in het Heiligdom van zieken en mensen met een handicap. Alle door het leven gekwetste mensen kunnen in Lourdes een zekere troost vinden. Officieel komen er jaarlijks 80.000 zieken of mensen met een handicap uit alle landen naar Lourdes. Ondanks sommige wonden of sommige ziektes voelt men zich hier als in een oord van vrede en vreugde. De eerste genezingen gebeurden nog tijdens de verschijningen. Het zien van de zieken ontroerde in die tijd zo sterk dat sommigen spontaan hun hulp aanboden. Het zijn de ziekenhelpers en -helpsters. De genezing van het lichaam kan echter de genezing van de harten niet verbergen. Zowel de zieken als de zogezegd gezonde mensen komen aaan de voeten van Maria bij de Grot van de Verschijningen om er samen te bidden.